سلام وب عزیزم

دلم برات تنگ شد .امتحانای ترم اول دوران خوش دانشجویی نزدیکه

دیروز توی سالن خوابگاه دخترونه دعوت شدم که دقیقا کنار ساختمون دانشگاهه .جشن رشت داشتن برام . خیلی خوشبختم که دوستای خوبی در دانشگاه فرهنگیان پیدا کردم از سراسر ایران..

اما یه شعر که دیروز براشون خوندم

مَرَ سربلندیه که شهر باران شی نم رشتی ام سبزه می دیل بهشته باران شی نم

رشت میان آدمه دل باز آبه آدمه عقل و فکر هچین تازه به

اگر فدید مر پیله بهشته عمرا اگه بجاش بدم می رشته